کد خبر : 93087
تاریخ انتشار : 2 اسفند 1390 10:5
تعداد مشاهدات : 316

نوسنت گرايي و بومي سازي ؛ چيستي و چرايي گرايش به سنت در نقاشي ايراني


مقطع  تحصیلی. شماره  ثبت 247

کارشناسی ارشد نقاشی  عنوان پایان نامه نظری
نوسنت گرايي و بومي سازي ؛ چيستي و چرايي گرايش به سنت در نقاشي ايراني
( دهه 20 نا 50 خورشيدي )
استاد پایان نامه عملی  کامرانی ، بهنام استاد راهنما
صحاف زاده ،  رضا
استاد مشاور
 شوشه  ریز ،  صدیقه
نام دانشجو  ایرانی ، محسن
ماه دفاع 1388 سال دفاع شهریور 
چکیده پایان نامه :
چکیده :
در این پژوهش ، چیستی ، چرایی و زمینه های بروز گرایش به سنت و بومی سازی، در نقاشی دهه 20 تا 50 خورشیدی بررسی و مبانی اعتقادی نوسنت گرایی در افکار و اندیشه های برخی اندیشمندان و تاثیر آن ها در نقاشی معاصر ایران بررسی میگردد. در ابتدا پس از بحث درباره نوگرایی و سنت گرایی در نقاشی دهه 20 و30، زمینه های بروز گرایش های نوسنت گرایانه با درنظر گرفتن ارتباط میان فضای روشنفکری و وضعیت سیاسی – اجتماعی بررسی و علل و عوامل بنیادی شکل گیری جریان های نوسنت گرا همچون فضای فکری پس از کودتای سال 1332، جریان روشنفکری دهه 40 و 50، حمایت های دولتی و طرح تئوری بازگشت در نگاه دو اندیشمند پرنفوذ شیعه یعنی جلال آل احمد و علی شریعتی و تاثیر آن بر نقاشی معاصر را بررسی می کنیم. سپس با فراهم ساختن زمینه ، به جریانهای نوسنت گرا و به طور مشخص مکتب سقاخانه و برخی از هنرمندان شاخص آن همچون حسین زنده رودی، پرویز کلانتری، مسعود عربشاهی، ژازه تباتبایی، فرامرز پیرارام و منصور قنریز پرداخته می شود. بر طبق آنچه که به روش مطالعه کتابخانه ای، در این پژوهش بررسی شد، سنت گرایی و بومی سازی در نقاشی معاصر ایران، ریشه در تحولات سیاسی، فرهنگی و اجتماعی عصر خود دارد و نقش اندیشمندان چپ گرا همچون جلال آل احمد و شریعتی و طرح مسئله غربزدگی و بازگشت به اصل، توسط آنان تأثیر به سزایی در تغییر رو نقاشی ایران داشت.

برای مشاهده پایان نامه اینجا را کلیک کنید


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :